از محلات قدیمی و پر جمعیت شهر ساری است و از شمال به خیابان کمربندی ، از جنوب به خیابان امیرمازندرانی، از مشرق به خیابان فلسطین و از مغرب به 20 متری مخلوقی منتهی می شود. ستوده درباره ی شاهزاده حسین می نویسد: بقعه چهارضلعی که مسجدی نیز در کنار و متصل به آن می باشد. سقف سراسر بنا پلور کشی و پل کوبی است،بام آن سفال است ، کنده کاری های صندوق و ورودی بقعه از ظرائف هنری است.صندوقی کنده کاری که چندپاره قاب و گره دارد ، مرقد را پوشانده است.
رابینو و ملگونف در سفرنامه های خود به ذکر نام محله شاهزاده حسین بسنده کردند و چیز زیادی درباره ی آن ننوشتند، اما مهجوری می نویسد :«گنبد ندارد ولی جفت در و دریچه و ضریح باستانی دارد.ورودی از چوب و منبت کاری است و همچنین دارای ضریحی است از چوب مکعب مستطیل که بر روی آن سوره یس حک شده است».