خیابان معلم

خیابان معلم ، خیابانی نسبتا طولانی که با انشعاب خیابان ها و کوچه های متعدد از شمال به کمربندی، از جنوب به بلوار طالقانی و کوی سنگ ، از شرق به محله مهیار و از غرب به خیابان دانش و بخشی از خیابان ملامجدالدین و خیابان توانبخشی منتهی می شود.
این محله که در دهه ی 1350 ه.ش شکل گرفت، قبل از تبدیل به یک منطقه مسکونی ، بخشی از روستای نومل و زمین های معروف به این نام بود. نومل شامل زمین های وسیع بخش شمال شرقی شهر ساری بود که تنها حدود ده خانوار در آن زمین ها زندگی میکردند.
حدود 150 سال پیش در این محله آسیاب های آبی وجود داشت که نزدیک به 50 سال پیش از کار افتاد مه موسوم « قوروقورو » بودند.
قورقورو نام نقطه ای است که کانال آب از آنجا خارج می شود و به دلیل اختلاف سطح زمین در مسیر آبراه تجن به سطح شهر در بعضی نقاط، آب از کانال زیر زمینی عبور داده می شد و به نقطه ای که آب بیرون می زد و ادامه پیدا میکرد و در آنجا با فشار و با صدای مخصوصی بیرون می آمد ،به زبان محلی قورقورو میگفتند. میدان معلم اگر چه کاملا در مرکز آن قرار ندارد اما مرکز ثقل این محله است و وجود چند داروخانه بزرگ و مراکز درمانی و یک مرکز وابسته به دانشگاه علوم پزشکی و همچنین تعداد زیادی مغازه و مرکز فروش این خیابان را به یک منطقه پررفت و آمد تبدیل کرده است.
دو مسجد فاطمه الزهرا و باقرزادگان در این محله قرار دارد.