خیابان مهیار

تا پیش از دهه 40 ه.ش در ساری واژه ی کوی استعمال نمی گردید بلکه به جای آن از واژه ی محله مثل اصفهانی محله، قلیچ محله و ... و یا از نام تکیه مثل محله ی چهار تکیه، نو تکیه و ... و یا از نشانه های شاخص محله مثل نوامبار، چناربن و ... استفاده می شد. اما از دهه 40 ه.ش به بعد که محلات اقماری جدید شکل گرفت، بعضا از واژه ی کوی به جای محله استفاده می شد که این امر امروزه مورد استفاده ی بیشتری قرار می گیرد.

 این محله پس از شکل گرفتن خیابان معلم حوالی سال های 1350 ه.ش به بعد ایجاد شد و که از شمال به بیمارستان شفا و کمربندی ، از جنوب به بلوار طالقانی (حد فاصل میان چهار راه بخش هشت تا اداره گاز) ، از شرق به کوی زینبیه و از غرب به منتهی الیه شرق خیابان معلم متصل می شود که انتساب زمین های این منطقه به فردی به نام « مهیار » دلیل نامگذاری آن گردید.منطقه مسکونی فعلی در گذشته زمین های کشاورزی بوده طی پنجاه سال اخیر از سوی مالکان تقسیم و با ساخت و ساز ساختمان های مسکونی به شکل محله ای مسکونی با جمعیتی قابل توجه تبدیل شده است.

به احترام نام امام صادق (ع) به ویژه به اعتبار مسجدی که به همین نام (امام صادق (ع)) در این محله ساخته شد، نام این محله و کوی را به کوی امام جعفر صادق (ع) تغییر دادند.